Bergrede: Met Jezus op de berg Wij lezen: Matt. 5:1,2 Israël is het beloofde land. Gods belofte aan Abraham, Isaak en Jakob was en is het land Kanaän als een altoosdurende bezitting. Een land van melk en honing, een land van beken en bronnen, van bergen en woestijnen, van vruchtbare vlakten, etc. Onze Here Jezus is daar geboren en opgegroeid, Hij heeft daar Gods wil over verlossing en nieuw leven gepredikt: Het Koninkrijk van God. Hij heeft verschillende grote leerredes gehouden, waaronder de bergrede op een berg bij het meer van Galilea. Mozes heeft de wet der heiligheid (10 geboden) op de berg Sinaï van de HERE ontvangen. Jezus heeft de wet der genade en waarheid (Joh. 1:17) aan zijn leerlingen gegeven. Daarom mogen we wat Jezus zegt in de bergrede niet los zien van Hem zelf. Van Zijn genade en verzoening. Van Zijn gehoorzaamheid en nieuw leven. Wij zijn genaderd tot de berg Sion, tot Jezus de Middelaar van een nieuw verbond, tot het bloed der besprenging dat krachtiger spreekt dan Abel. Hebr. 11:22  Op Goede Vrijdag is de Here Jezus gestorven voor onze zonden. Op een andere berg, op Golgotha. Om het voor ons grote verzoendag te laten worden. Op die dag spreekt het bloed van Christus krachtiger dan alle zonden. Wie zich bewust is van eigen zonden en schuld die komt tot Hem en mag leven uit Zijn verzoening en vergeving. Wie vanuit Golgotha naar de andere bergen kijkt, zal vanuit dankbaarheid Gods wil willen gaan doen. Hoe lief heb ik u wet! Zij is mij tot overdenking de ganse dag. (Ps. 119:97) KvK nr. 08124725 Van deze tekst is een boekje beschikbaar NAAR STARTPAGINA